Günün Sözü

Dünyanın en güç işi bir şeyin nasıl yapılacağını bilirken, başka birinin nasıl yapamadığını ses çıkarmadan seyretmektir Mevlana
 
Köprü Altı Hayatları PDF Yazdır E-posta
Salı, 14 Temmuz 2009 09:05

Ev dediğimiz şey sadece dört duvarı, kapısı çatısı olan mıdır?

Yoksa ev içerisinde huzuru, mutluluğu, ümitleri, hayalleri barındıran bir sığınak mıdır?

Eğer ikisi de bir arada bütünleşmiyorsa o ev, ev değildir.

Evsiz bir çocuk düşünün; köprü altlarında hayatın demir pençelerine karşı mücadele ediyor.

Uzatılan ellerin kirli mi temiz mi olduğunu idrak edemeden şefkat ve merhamet yellerinin eseceğini temenni ediyor.Kimsesizliğini paranın sıcak yüzüyle izole ediyor.

Eline para vereni sevgili addederken vermeyeni lanetliyor…

Çünkü onun için para sevgi, mutluluk, aile, yuva… demektir.

Ben çok evsiz gördüm köprü altlarında:Kimisi ısınmak için ateş yakıyor; kimisi de yakmak için ateş arıyordu.Kimisi yokluğu, hiçliği kovalarken; kimisi de yok olacakları, hiçleri kovalıyordu.

Kimisi parasızlığı sırtına yüklemiş kendini ararken; kimisi de parayı sırtına yüklemiş kendi gibi birini arıyordu.

Kimisi tiner çekmekten mahvolmuş burnuna, sıcak bir çorba buğusunun gelmesini arzularken; kimisi de varlıktan bunalmış, çorbayı çöpe atmış havada olan burnuna uyuşturucunun gelmesini arzuluyordu.

Kimisi çaresizliğin esareti olmuş, yatacak bir döşeğin hayalini kurarken; kimisi de arzuların esareti olmuş, arabanın daha ne kadar geniş ve rahat olabileceğinin hayalini kuruyordu. 

Ben çok evsiz gördüm köprü altlarında:Annesiz, babasız, eğitimsiz, sevgisiz ve parasız… Onların evi sokaklar, anneleri para, babaları ise kodaman adamlar…

Bir bebek nasıl annesiz yaşayamazsa, onlar da parasız yaşayamazlardı.Çünkü; açlığı, yokluğu, çaresizliği daha doğmadan öğrenmişlerdi.

Parayı kim veriyorsa onu seviyor, kim kolundan tutup iş becerttiriyorsa ona sığınıyorlar.Hele bir lira için bir de bencil göbeklilerden tekme yemişlerse, işte o zaman kalp yuvalarını intikam bürüyor.

Oysa, sevgi ve şefkat gördüklerinde o kadar besliyorlar ki ruhunu, soğukta ateş yakmasalar da ısınıyorlar.

Öğrendikleri tek şey çalmak, gördükleri şey ise vermemek…

Veren elin üstünlüğünü görseler, alan elin rezilliğini anlayacaklar… Ben çok evsiz gördüm köprü altlarında:Evliyi evsiz bırakmış; evi sevgisiz, muhabbetsiz kalmış…

Paralıyı parasız yapmış; parasızı paraya boğmuş…Hayatı ihanete bürümüş; ihaneti gözünü döndürmüş… 

Gelin evlerimizi köprü altına döndürmeyelim…

Gelin evlerimizi gerçek evlere döndürelim…

Gelin köprü altındaki evsizlere sahip çıkalım… 

 
© mervebulut.com.tr 2009 Tüm hakları saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
E-mail: info@mervebulut.com.tr Web Tasarımı : Teknet Tasarım
  • Toplam Ziyaret : 34792    • Bugün Ziyaret :84       • IP Adresiniz | 54.162.171.242